.

ေတးသြားရဲ႕ လက္ရင္းေတြကေန ငါေလ်ာဆင္းလာၿပီး ခုန္ေပါက္ ငါတိမ္စီးၿပီး လိုက္ခဲ့မယ္ ဟာသမ်ား။ နင္မရိွခဲ့ရင္ဆိုတာေလး စိတ္ထဲပိုက္ၿပီး အခန္းရဲ႕ ေထာင့္ေလးမွာ ငါေသေသခ်ာခ်ာ သြားထိုင္လိုက္တယ္။ စိတ္ထဲမွာ ျမည္သံေလး ရိွတယ္ကြယ္။ သရဲေႁခြသြားတဲ့ ၾကယ္ေလးမ်ားအေျကာင္းနဲ့ ေျကာင္ဘဝက လာပါတယ္ဆိုတဲ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္ စကားစုေလးမ်ား။ နင္ေျပာတဲ့ တစ္လမ္းေမာင္းဆိုတာ အလာနဲ႔ အသြားဟာ ေခါင္းခ်င္းမဆိုင္မိခင္ အထိပ္အလန္႔ စိတ္ကို စိတ္နဲ႔ ေကြ႔ခ်လိုက္သလို ေ႐ွာင္တိမ္း ေဝးျပစ္လိုက္ျခင္းလား။ ငါေၾကာက္တယ္။ မ်က္ရည္ပူေဖာင္းေလး ခံႏိုင္ရည္ကိုင္းက လြတ္သြားသလို ငါအင္အားကုန္ဆံုးစြာ ခ်စ္လိုက္ရတာကို။ ႏိုးစက္ပိတ္လိုက္တဲ့ အသိစိတ္မွာ နင့္နာမည္ကို ငါတၿပီးမွ ေန႔သစ္ကို လွြတ္ေပးလိုက္တယ္။

ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိတာကေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ မျဖစ္ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ အသိဥာဏ္လင္းလင္းေလးကို ငါဘယ္ေတာ့မွ မမွိတ္ရက္ဘူး။ နင္ရွိေနရင္ ငါဟာ လင္းေနၿပီး ငါမွိတ္ထားရင္ နင္ဟာ အလင္းေတြနဲ႔႐ိုက္ခံထားရတဲ့ အိပ္မက္ဆိုးလို ငါ့ကို လႈပ္ႏိုးလိုက္ပါ။ ငါ့ႏွလံုးသားကို အက်ဥ္းဆံုးထိ ခ်ံဳ႕ထားခ့ဲရဲ႕သားနဲ႔ နင္ဟာ ဝင္လာခဲ့တယ္။

မင္းမယံုသလို ကိုယ္လည္း မေသခ်ာတဲ့ စကားေတြ ေျပာမေနခ်င္။ ေျပာခဲ့မိရင္လည္း နင္တစ္ခ်က္ေလးမွ ရပ္မသြားပါနဲ႔။တိတ္ဆိတ္သြားခ်ိန္ေတြမွာ နားထင္ကို ေတ့ၿပီး ေမာင္းျဖဳတ္သြားမယ့္ အိပ္မက္ဆိုး အစုတ္ျကီးငာ႔နားေရာက္လာ တက္လို႔ပာ။ အသက္႐ွည္႐ွည္ေနထိုင္ျခင္းနဲ႔ ငါ့ေမတၱာကို ခံယူေပးပါ။ ငါ့မ်က္ရည္အခန္းေတြမွာ Mute key ႏိွပ္ၿပီး ငါ့အမူအရာခ်ည္းသတ္သတ္ ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ မင္းရယ္လိုက္မိမွာပါ။ နင့္အေၾကာင္းေခါင္းထဲမေရာက္မိခင္မွာ ငါကငါနဲ႔ နီးကပ္ေနၿပီး မင္းဆိုၿပီး ရင္ထဲအသိေရာက္လာတဲ့ခနမွာ အကြာအေဝးက သိပ္စကားမ်ားလာတယ္။

လမ္းေတြ ေလွ်ာက္ခဲ့ဖူးတာ မမွတ္မိေတာ့ဘူး နင္မပါခ့ဲ ငါ့အတိတ္ဟာ တျခားတစ္ေယာက္လို႔ ငါထင္လာတာ ငါ့ရွင္သန္မႈ ကုန္း႐ုန္းေနခ်ိန္မွာ ပင္လယ္တံဆိပ္နဲ႔ မ်က္ရည္ကို နင္ လႊတ္တယ္။ ေနာက္ဆံုးေပၚ မ်က္ရည္ကို စာသားေတြအျဖစ္နဲ႔ပဲ ငါ ထုတ္လုပ္လိုက္ပါတယ္။ ငါ့အီမိုးရွင္ဟာ နီလာတယ္ အေဝးဆံုးဆုိတာနဲ႔ ပက္ခံလိုက္ရတယ္။

အပင္ေတြ ေသဆံုးကုန္တဲ႔ ကမၻာမွာ သဘာဝတရားကလည္း မူးရစ္ရမ္းကားလို႔။ ငါတို႔ ေသဆံုးေလ့မရိွတဲ့ ရာသီဥတု တခုကို အတူ စိုက္ၾကတာေပါ့။ ညည့္နက္ခ်ိန္မွာ မိုးဖြဲေလးနဲ႔ ေန႔လည္ခင္းမွာ အေႏြးဓာတ္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ ညဦးပိုင္း ငါနမ္းလိုက္တဲ့ မင္းဆံပင္မွာ ႏွင္းေတြနဲ႔ေပါ့လို႔ေျပာရင္ မင္းရယ္ျပစ္လိုက္ဦးမွာပာ။ ေလ်ွာက္လမ္းေလး ေသခ်ာ႐ွင္းထားရက္နဲ႔ ငါ့သတိရစိတ္ေလး ရူးေျကာင္ေျကာင္ခလုပ္ကို ဝင္တိုက္မိတယ္။ ငါတို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မဆံုခဲ့ဘူးလို႔ အတူမဆံုခ်ိန္ေတြ တိုင္းမွာ မင္းကို ငါသတိရေနမွာ။ ငါတို႔ မဆံုႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္မွာ နင္မသိေအာင္ ငါ မ်က္ရည္ၾကမိမွာ။ အထီးက်န္ရဲ့ ႏူတ္ခမ္းေတြကို ငါကိုက္ဖဲ့ျပစ္လိုက္မွာ။ အခ်ိန္လြန္မွ ကမ္းကပ္လာတဲ့ တေစၦသေဘာၤလို မီးဥျသသံ တေဘာ္ေဘာ္နဲ႔ ငါဟာမွတ္ဥာဏ္ႂကြက္သားေတြကို ဖ်စ္ညစ္ၿပီး နင့္ကို ေအာ္ေခၚေနမိေတာ့မွာပါ။

ငါဟာ အေမွာင္အက်ယ္ႀကီးေၾကာင့္ နားကန္းခဲ့ရင္ေတာင္ နင္ ငါ့အနားမွာ ခ်စ္တယ္လို႔ တိုးတိုးေလးေျပာပါ။ ငါ့ကိုယ္ငါ နင္နဲ႔ပဲ စိတ္ခ်လို႔ပါ။ ငါ့ကိုယ္ငါ နင့္ကို လာဘ္ထိုးခ်င္လို႔ပါ။ မလိုခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ လိုခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပးပါ။ မ်က္ေတာင္တစ္ခတ္ကို တစ္သံသရာလို႔ ငါယံုေအာင္ေျပာပါ။ ဘာကိုမွ မယံုရဲေလာက္တ့ဲ အေတြ႕အႀကံဳေတြေပးခဲ့တဲ့ ငါ့ အကန္းအလြဲေတြကို နင္ တစ္စစီျပန္ဆက္ေပးပါ။ ငါ့ကို မ်က္ေတာင္ေလးနဲ႔ ႐ိုက္ပါ။ ငါ့ရဲ႕ ျပဳတ္ထြက္သြားတဲ့ အျခမ္းေလးေတြကို မ်က္ရည္ေကာ္ေလးနဲ႔ ျပန္ဆက္ေပးပါ။ ငါဟာ ငါလို႔ နင္ေျပာပါ။ ငါ့ကိုယ္ထဲကို နင့္ထြက္သက္ထဲက "ငါ"ဆိုတဲ့ အသက္ဓာတ္ထည့္ေပးပါ။ ငါဟာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရင္ေတာင္ နင္ေတြ႕ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေပးပါ။ အိပ္မက္က လန္႔ႏိုးမယ္ဆိုရင္ေတာင္ငါက ေမ့ပစ္တာလို႔ ေျပာၿပီး နင္က မမွတ္မိေတာ့တာလို႔ ဆင္ျခင္ေပးပါ။

ငါ့စကားေလးေတြက စိတ္ပင္ပန္းလို့ လမ္းေဘးလဲပီး လမ္းေပၚလြင့္တက္သြား။ ငါ့ကိုနင္းသြားတဲ့ ေျခေထာက္ေတြကို ငါဖိနမ္းေနရင္း ေႏြရာသီဟာ ငါ့ေခါင္းေပၚ သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြ လာတင္သြားတယ္။ ဒီမွာေႏြဟာ အပူရိွန္ အရမ္းမ်ားတယ္။ ညဘက္မွာလည္း လေရာင္ဟာ ငါ့ဆီကို မလာခဲ့ပာဘူးကြာ။ ငာပဲ တကူးတက တံခားဖြင့္ျပီး သြားေငးရတာပါ။ မသိစိတ္ကအနီးနားမရိွတဲ့ နင့္ကို လက္ကမ္းလိုက္မိရင္ အဲ့လက္မွာ က်မနဲ႔ အဲ့လူဟာ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာလို႔ ေရးမေပးလိုက္ပါနဲ႔။ ဘဝရဲ႕ အရာရာကို ပစ္ျပီး ငါးေလးတေကာင္ကို ငာသိမ္းထားခ်င္ယံုပာ။ နင္ပုန္းခိုင္းတဲ့ ေနရာမွာ ငါတစ္သတ္လံုး တိတ္တိတ္ေလးေနေနမွာပါ။ နင္လိုက္္႐ွာပါ့မလား။မင္းမႈတ္ထုပ္လိုက္တဲ့ နီကိုဒင္းေတြက ငါ့စိတ္မွာ အနည္လာက်တယ္။မင္းက ကိုယ့္ကို ကိုက္သြားတဲ့ ၾကယ္ငါးပဲ။ ဒုကၡဟာ ပိတ္ကားေပၚမွာ တစ္ခ်ိန္လံုး ရယ္ျပေနတယ္။ အလြမ္းေတြျပည့္ေနတဲ့ ေဝးကြာျခင္း ႐ုပ္႐ွင္ဟာ တစ္သတ္လံုး ရံုမဆင္းေတာ့ဘူး။ တကယ္ပါ။ ကိုယ္ဟာ ဝမ္းနည္းဖြယ္ရာ ဓာတ္ပံုေတြ မ႐ုိက္ေတာ့ဘူး။ ငါရယ္ေနတဲ့ပံု ဒါဟာ မင္းရဲ႕ ဆဲလ္ဖီေပါ့။

မင္း တေရးမွ မႏိုးပဲ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္သြားတဲ့ ညေတြကို ေငးရင္း ငါေပ်ာ္တက္လာတယ္။ ျပတင္းေဘာင္ေပၚ ေကာ္ဖီခြက္ေလးတင္ၿပီး မင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနပံုေလးကို ငါဖမ္းထားတယ္။ တစ္ျဖည္းျဖည္းျမင့္တက္လာတဲ့ 1 hr/2hr ago ေတြက ငါ့ကို ႏွစ္သိမ့္မႈ့ေပးတယ္။ မင္းမ်က္ခြံေနရာေလး ငါလွမ္းနမ္းလိုက္တယ္။ ပူသြားတဲ့ ေကာ္ဖီစို ႏႈတ္ခမ္းဟာ မင္းကို ျပံဳးုျပေနပာတယ္။ ငါခုန္ဆင္းလိုက္လို႔ က်ိဳးသြားတဲ့ လက္ရင္းေနရာ မင္းအျပံဳးနဲ႔ ျပန္တန္းေပးပါ။

ေမာေႏြ | ဇက္ကႀကိဳး

2016